Medio 2021 schreef ik het laatst over ‘Hoe is het met… Nieuw Kerkzijn Platteland’. Dit kleinschalige maar landelijke studietraject voor (kerkelijk) werkers op het platteland is vanaf 2019 doorgegaan als informele intervisiegroep. Onlangs kwamen we weer samen, om van elkaars praktijk te horen.
Lees verder
Ik werk nu vijf jaar op het platteland in het basispastoraat en merk dat dit ‘ambt’ me als een tweede huid omgeeft. Toch zet ik af en toe graag stapjes opzij, richting boerenpastoraat. Ik merk dat deze verbreding inhoud en verdieping brengt in mijn reguliere werkweek.
Aan een kop koffie ontstond spontaan onderstaande tekst…
Lees verder
Als werker in de basispastorale wijngaard is er altijd werk in overvloed en is geregeld tijd voor je eigen functioneren van overlevingsbelang (dat geldt net zo buiten de kerk: elke economische sector heeft zo zijn eigen uitdagingen voor allen die daarin werkzaam zijn). In mijn werk acht ik het als meest lastige om tegelijkertijd op meerdere werkveldborden te spelen, de eigen roeping en dan ook nog je privéleven serieus te nemen. Dagelijks zoveel verschillende mensen, betaalde en onbetaalde rollen, heel diverse verwachtingen en vaak de roep om duidelijke leiding. Hoe kan dat ooit goed gaan? En wat is een goede weg?
Lees verder
In de dorpen waar ik regelmatig kom werken we als verzamelde gemeenschappen graag mee aan de oecumene. Onderstaande overweging sprak ik afgelopen zondag uit in Bergharen, aan het eind van de gebedsweek voor de eenheid.
Lees verder
Leven we in beangstigende tijden? Misschien. Onzeker zijn ze zeker voor velen. Wat ik dan vooral doe: mijn oog regelmatig richten op alles waar ik blij van word en voeding uit haal. Want veel van de onrust die via social media de wereld in wordt geslingerd is een onrust waar ik direct niet veel mee kan. Een andere onruststoker die op mijn bordje ligt: de groeiende kloof tussen ‘betrokkenen’ en ‘niet-betrokkenen’ in de wereld van kerk en geloof.
Lees verder
vroedman 