Vanuit pastores en predikanten wordt me regelmatig de vraag gesteld naar achtergronden van boerenbedrijven. Vraag naar technische kennis van bepaalde sectoren, kennis van bedrijfseconomie. In hoeverre is die specifieke kennis relevant als je als vertegenwoordiger van een geloofsgemeenschap de boer op gaat?
In psalm 37 valt mijn oog nu op het antwoord op de vraag: waarom is een lange adem zo belangrijk voor hen die diaconaal actief zijn? Volharding is niet voor niets een onderscheidende karaktertrek van alle handelen!
Het is een weg van jezelf levenslang openstellen en leren. Vallen en opstaan. Leraar en leerling willen zijn. Niet een keer maar steeds weer. Dat maakt compassie zo’n lastig en weerbarstig begrip in onze tijd van leven.
Onlangs ging ik voor in een viering van de San Salvator gemeenschap met als thema: ‘spelenderwijs scheppen’. Uit mijn overweging over de Bijbelse schepping van hemel en aarde en al wat leeft, in relatie tot de landbouw en wij in onze geheel andere tijd van leven.
Op vakantie in de UK kwamen we deze kerk tegen: de St. Thomas a Beckett kerk in Fairfield (graafschap Kent). Het dorp is verdwenen maar de middeleeuwse kerk (herbouwd in 1913) staat er nog steeds als eenzame blikvanger.
vroedman 