Ik heb het veel gezien en ik zie het nog steeds: de vraag vanuit de werkvloer om meer regie. De regievraag is naar mijn idee een achterhaalde vraag waarmee je jezelf als vrijwilliger of als medewerker te kort doet en leidinggevenden het bos in stuurt. Waarom toch?
Als het over landbouw en platteland gaat klinkt het economische taalveld en worden vaak grote vergezichten geschetst. Binnen die vergezichten is niet zomaar plaats voor specifieke individuele situaties, waarvandaan alle organisatie ooit is opgezet. Een bizarre moderniseringsparadox. Daar kunnen we wat aan doen.
Het is Vastentijd. Een belangrijke voorbereiding op Pasen. Over psalm 42 en vastigheid gesproken…
In mijn werk kom ik de slachtofferrol regelmatig tegen. Wat is het? Is er iets mis mee? Wat kunnen we er aan doen?
Veel pastores en predikanten zijn terecht trots op het feit dat ze veel mensen kennen op een manier die je bij weinig beroepen tegen komt. Dit persoonlijke kennen is belangrijk in elke geloofsgemeenschap. Vertrouwensrelaties zijn de kurk waarop alle geloven drijft.
