Voor elke pastor behoort het tot de kern van het werk om de verhalen van mensen te horen – en deze vervolgens in gesprek te brengen met het overgeleverde verhaal van God. Voor mij geldt daarbij: ik wil niet alleen de verhalen horen van hen waarmee ik vanzelf in aanraking kom – de vaste vrijwilligers en de trouwe kerkgangers, ik wil ook de verhalen horen van hen die ik nooit zie, vaak net zo betrokken, maar zelf merken dat deze betrokkenheid niet zomaar meer past bij de door mij en collega’s aangereikte vorm en inhoud van kerk-zijn. Onderstaand een van de verhalen die ik onlangs hoorde: over windmolens gesproken…