Als het over landbouw en platteland gaat klinkt het economische taalveld en worden vaak grote vergezichten geschetst. Binnen die vergezichten is niet zomaar plaats voor specifieke individuele situaties, waarvandaan alle organisatie ooit is opgezet. Een bizarre moderniseringsparadox. Daar kunnen we wat aan doen.
Als de liefde niet bestond, was ik de grote rivieren nooit overgestoken, had het liedje Op Fietse nooit geklonken zoals ik het heb leren beluisteren… en was het verschijnen van ‘Vlier’ vandaag waarschijnlijk aan mijn aandacht ontsnapt. Maar het is allemaal anders gelopen.
In mijn werk kom ik de slachtofferrol regelmatig tegen. Wat is het? Is er iets mis mee? Wat kunnen we er aan doen?
Vorige week vrijdag kon ik naar twee boekpresentaties die relevant zijn voor mijn werk: ‘Diaconie Doen Doordacht’ in Amersfoort en ‘De tijd kantelt – voor wie erin gelooft’ in Silvolde. Omdat ik niet de hele dag vrij kon maken moest ik kiezen: het werd Silvolde.
Veel pastores en predikanten zijn terecht trots op het feit dat ze veel mensen kennen op een manier die je bij weinig beroepen tegen komt. Dit persoonlijke kennen is belangrijk in elke geloofsgemeenschap. Vertrouwensrelaties zijn de kurk waarop alle geloven drijft.
