Boerenpastoraat: levenslessen (18) – groeiende kloof van onbehagen

Bijna 3 jaar geleden overleed ons pap, 2 jaar geleden werd duidelijk dat ons mam niet meer naar huis kan komen en de jaren die voor haar liggen mag verblijven in een woon- zorgcentrum. ‘Dat zijn best veel veranderingen in korte tijd’, bedenk ik als enig kind, die vele jaren met hen leefde en werkte… Een blogserie over levenslessen van vroeger voor NU (18).

Lees verder →

Boerenpastoraat: levenslessen (17) – tijd genoeg en tijd tekort

Ruim 2 ½ jaar geleden overleed ons pap, 2 jaar werd gaandeweg duidelijk dat ons mam niet meer naar huis kan komen en de jaren die voor haar liggen mag verblijven in een woon- zorgcentrum. ‘Dat zijn best veel veranderingen in korte tijd’, bedenk ik als enig kind, die vele jaren met hen leefde en werkte… Een blogserie over levenslessen van vroeger voor NU (17).

Lees verder →

‘De liefde van christus beweegt de wereld tot verzoening en eenheid’ – overweging

In de dorpen waar ik regelmatig kom werken we als verzamelde gemeenschappen graag mee aan de oecumene. Onderstaande overweging sprak ik afgelopen zondag uit in Bergharen, aan het eind van de gebedsweek voor de eenheid.

Lees verder →

Boerenpastoraat: levenslessen (16) – kleine wereld

2 ½ jaar geleden overleed ons pap, 1 ½  jaar werd gaandeweg duidelijk dat ons mam niet meer naar huis kan komen en de jaren die voor haar liggen mag verblijven in een woon- zorgcentrum. ‘Dat zijn best veel veranderingen in korte tijd’, bedenk ik als enig kind, die vele jaren met hen leefde en werkte… Een blogserie over levenslessen van vroeger voor NU (16).

Lees verder →

Boerenpastoraat: we kunnen het er toch over hebben?

Soms vallen er zaken scherper op je netvlies. Bij mij gebeurt dat regelmatig bij verschillende onderwerpen, onder verschillende omstandigheden. Onlangs wat betreft mijn afkomst en betrokkenheid bij de landbouwcoöperatie in mijn werkgebied. Over aandacht voor boeren gesproken en waarom het er maar moeizaam van komt…

Lees verder →