Wat mij in de berichtgeving omtrent de giga-geitenstal in Hurwenen elke keer weer opvalt: het gaat over procedures, risico’s voor dier en mens en wat al niet meer… Maar het gaat zelden over de mensen die op die plek ooit boer zijn geworden en er met het oog op de toekomst het beste van proberen te maken…
Tussen het laatste deel in deze blogserie en nu is er in mijn carrière het een en ander gebeurd: Boerenpastoraat blijft maar krijgt een nieuwe bodem.
De Andreasparochie heeft menshoge voeten als logo op de kerkdeur. Sinds ik in deze parochie een opdracht vervul krijg ik iets met die voeten. Aan het eind van de Vierdaagse een blog over schoeisel.
Volgens de boomkalender in het museum van Staatsbosbeheer in het Drents-Friese Wold ben ik een wilg. Die boom bepaalt mijn levensloop, karakter en persoonlijkheid (wijsheid afkomstig vanuit de Kelten). Verbluffend herkenbaar.
vroedman 