Verstandig en onverstandig – totdat Hij komt

Hoe leef je de tijd die je gegeven wordt, totdat die ene dag aanbreekt, totdat Hij komt? (In de woorden van de eucharistische acclamatie: ‘Als wij dan eten van dit brood en drinken uit deze beker, verkondigen wij de dood des Heren totdat Hij komt’). Totdat Hij komt is eindtijddenken. En daarnaar handelen. Vertrouwde Bijbelse taal maar niet in onze wereld waarin meer het andere uiterste op de voorgrond staat: nu. De evangelielezing van deze dag zou daarom zomaar kunnen uitnodigen voor verstandige keuzes. Voor jezelf en voor een groter verband.

Lees verder

Zorgen dat… – psalm 100

Een kernachtige psalm over de grote verantwoordelijkheid van de herder voor de kudde, beeldspraak voor de verhouding God – mensen. De grenzeloze goedheid Gods in relatie tot de ontvankelijkheid van mensen. Ten onrecht vaak misverstaan als de verhouding tussen heerser en horigen… Psalm 100.

Lees verder

De ongelofelijke zeggingskracht van de barmhartige Samaritaan

Een van de meest kenmerkende Bijbellezingen is de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Over de eerbied voor wat zich onderweg aandient, een omvorming in gang zet en betrokkenen op een betere levensweg zet.

Lees verder

Heilig – psalm 99

Heilig is tegenwoordig niet veel meer. Heiligheid wordt al snel besmeurd met pek en veren. Heilig lijkt op een bovencategorie uit de tijd dat de wereld nog maagdelijk en overzichtelijk leek. Maar heiligheid is wel degelijk een essentie in alle bestaan. Zeker in de Bijbel. Psalm 99.

Lees verder

Vertrouwd en vreemd horen bij elkaar – oproep tot hoop

Een bijdrage vanuit wat ik in de praktijk teveel zie: praten over nieuwe wegen maar vertrouwde wegen blijven gaan. In geloof beamen we te leven vanuit de roeping van Abraham. Hij die gaat leven naar een belofte, van Godswege aangereikt. Een belofte die vraagt a) om je weg te gaan én een belofte die vraagt b) om het vreemde op te zoeken.

Lees verder